Warm onthaal

Op kot in Brugge bij de Zwartzusters

Na drie jaar studeren in Hasselt, dicht bij huis, was het tijd voor iets nieuws. Ik besloot na een intensieve bacheloropleiding nog wat verder te studeren en koos voor een dagopleiding aan Syntra West. Als pas afgestudeerde vroedvrouw wou ik me graag verdiepen in de wondere wereld van de geneeskrachtige planten en dat bracht me naar het verre Brugge. Pendelen zat er niet meer in, dus ging ik op zoek naar een kot.

Het eerste kot dat ik bezocht, was de kamer dat ik vandaag mijn tweede thuis noem, hier bij de Zwartzusters. Vanaf de eerste seconde dat ik hier aankwam, voelde ik me thuis. En dat had natuurlijk veel te maken met de warme ontvangst van Zuster Christine. Met een brede lach opende ze de deur en gaf ze mijn mama en ik een rondleiding, dat afgesloten werd met een lekker drankje. Ik was onmiddellijk verkocht. De goed uitgeruste keuken, de mooie kamers en de ruime badkamer, maar zeker ook de tuin en de netheid van het kot gaven de doorslag. Ik zag het helemaal zitten!

Ik kon niet wachten tot het schooljaar begon en ik mijn kotgenoten ging ontmoeten, maar eerst moest ik mijn kamer nog inrichten. Dus ging ik op zoek naar leuke decoratie, een zetel… en plunderde ik mijn oma’s zolder. Ik nam een paar leuke schilderijen mee, een rieten mand en een prachtig zelfgemaakt wandtapijt, dat nu echt de eyecatcher van mijn kamer is. Het is een plekje geworden waar ik graag mijn tijd doorbreng…mijn eigen stekje.

Ondertussen zijn we bijna 5 maanden verder en heb ik het hier echt naar mijn zin. Mijn kotgenoten zijn stuk voor stuk super lieve mensen, waar ik graag een babbeltje mee sla. We komen elkaar vaak tegen in de keuken, waar we dan lekker ons eigen potje koken en elkaar een hart onder de riem steken voor naderende examens of eindeloze opdrachten. Ook spreken we regelmatig af om eens iets samen klaar te maken. Dan gaan we samen naar de winkel, koken we wat lekkers en maken we er een gezellige avond van. Waar ik iedere maand ook naar uit kijk, is de studentenbijeenkomst. We komen dan samen met de hele kotgroep, doen een gezamenlijke activiteit en worden verwend met lekker eten. Deze bijeenkomsten worden georganiseerd door Zuster Christine en Anne.

Anne is onze studentencoach. Ze staat altijd klaar voor een babbel en ze zorgde ervoor dat ik me onmiddellijk welkom voelde hier op kot. We kunnen altijd bij haar terecht en dat is zeker een meerwaarde. Het kotleven is vaak een grote aanpassing, maar wetende dat er altijd iemand voor je klaar staat, is een grote hulp tijdens je spong in het onbekende.

Op kot bij de Zwartzusters in Brugge is voor mij al een zeer positieve ervaring en ik ben benieuwd wat de toekomst nog te brengen heeft.

Lisa P.

Eind juni 2020 was het alle hens aan dek voor het onthaal van studenten in de studentenkamers en studentenstudio’s van de Zwartzusters in Brugge. Zr Christine en Anne, als studentencoach, samen met Sabrien en Sabien die de kamers in orde gemaakt hadden, stonden klaar om pakken en zakken te helpen uitladen en met de lift naar hun bestemming te brengen. Alles gebeurde in een hartelijke gastvrijheid maar toch met een mondmasker aan en met respect voor de ‘social distancing’. Verschillende Spaanse studenten van het Europacollege waren blij dat ze hier onderdak vonden in afwachting dat ze naar hun land terug kunnen keren. Iemand zal hier de vakantie overbruggen omdat ze volgend jaar hier verder studeert. Een andere studente wil zich hier in alle stilte voorbereiden op het ingangexamen geneeskunde. Zo krijgen de studentenkamers en studentenstudio’s ook in de vakantietijd een goede bestemming. Wij wensen hen allen een deugddoend verblijf hier! Dat ze ook nog wat mogen genieten van ‘Brugge die scone’!

Voor studenten op studentenkamers Betsaïda, Genthof 15 te Brugge of in studiokamers Ter Castaegneboom, Oosterlingenplein 5, is er een specifiek aanbod.

Maandelijks eten we samen, worden verjaardagen gevierd, een stukje leven gedeeld. Daarbij aansluitend is er een verdiepingsmoment, door enkelen voorbereid, rond thema’s zoals liefde, onverwoestbaar leven, verbondenheid, goede moed…

Een warm onthaal, een luisterend oor, een duwtje in de rug geven het leven kleur. Als de deur van het bureau van Anne, companheira-tochtgenoot en studentencoach openstaat, zijn studenten er welkom om te vertellen wat hen bezig houdt, iets te vragen of samen iets voor te bereiden.

Studenten waarderen sterk het luisteren, de hulp, warmte, gastvrijheid, positieve ingesteldheid en motiverende kracht van een tochtgenoot onderweg.

De duwtjes in de rug doen deugd. Er is kans tot zomaar eens binnenkomen en vertellen hoe een stage of examen verlopen is. Zr. Christine zorgt op haar manier voor een lekkere versnapering tijdens de examenperiode.

Studenten schrijven:

Heel erg bedankt voor de fijne gesprekken, goede hulp en lieve ondersteuning. Ik heb hier veel aan gehad in deze ‘zware’ tijd voor mij.

Ik wil je bedanken voor de steun die je bent geweest dit jaar, het luisterend oor en de lieve woorden. Je mails gaven me altijd extra kracht om verder te doen. Dikke merci en tot volgend jaar.

Wat ik vooral nooit zal vergeten, is het feit dat ik altijd welkom was bij iedereen. Ondanks dat ik vaak moest werken, hebben jullie altijd tijd voor mij gemaakt. De vele, deugddoende en motiverende gesprekken hebben mij door mijn werk en studie gehaald! Ik kan mij echt geen betere plek bedenken om mijn laatste jaar door te brengen, echt waar! Zeker een aanrader! Nogmaals bedankt, aan iedereen. En wie weet horen we nog van elkaar in de toekomst. Merci, Merci, Merci! Sofie V.

Met een bang hartje vertrok ik drie jaar geleden naar Brugge. Ik trok de deur van mijn ouderlijke huis achter me dicht en een nieuwe deur ging open. Letterlijk en figuurlijk. Want ik kwam terecht in een gezellig studentenhuis dat ik vanaf dan mijn tweede thuis zou noemen.
Ik werd zeer warm ontvangen door Zuster Christine, studentencoach Anne en de andere medestudenten. Iedereen staat altijd klaar voor een gezellige babbel, een luisterend oor of een troostende schouder. Toch krijg je ook voldoende ruimte om het studentenleven te ontdekken.
Ondertussen heb ik dat leven volop kunnen ervaren en zeg ik de studentenkamers vaarwel. Wat zal ik het meeste missen? De maandelijkse studentenbijeenkomsten, de gemeenschappelijke keuken waar je altijd iemand kon vinden voor een praatje, de collectieve meelevendheid tijdens de examens… Ik ben iedereen hier ontzettend dankbaar, want zij hebben mij gevormd tot de persoon die ik vandaag ben geworden. Overbodig dus om te zeggen dat ik dit kot dus enkel maar kan aanraden!
Jana W.

       

Eind juni… een nieuwe levenswending voor vele studenten

Voor sommige hogeschoolstudenten op kot In het Genthof 15 te Brugge eindigt een periode van twee of drie jaar samen op kot zitten. Als ‘companheira’, tochtgenoot, mocht ik met velen van hen een stukje weg afleggen en hen ook zien uitgroeien van een eerstejaarstudente naar een volwassen laatstejaarsstudente die gevormd en geslaagd, vol vertrouwen in eigen kunnen en mogelijkheden de toekomst tegemoet gaat. Ze zijn dankbaar voor de vriendschapsbanden die ze met elkaar gesmeed hebben, voor het vele plezier dat ze samen gemaakt hebben, voor de vele leuke momenten samen beleefd.

Bij het afscheid beseffen ze ten volle hoe uniek het was zomaar op elkaars kamer binnen te vallen en het wel en wee van de voorbije jaren te delen. Een unieke, mooie levensperiode wordt afgesloten, er wordt verlangend uitgekeken naar de toekomst. De hoop wordt gekoesterd dat wat nu zo mooi was ook in een andere vorm in de toekomst mag verder gezet worden, wanneer ze zullen moeten afspreken en gelegenheden vinden om elkaar te ontmoeten. Nu overheerst dankbaarheid en daarin mag ik als studentencoach ook delen, ‘mercietjes’ worden gul geschonken.

Louise, Julie en Emily  maakten een prachtig fotokader, één om in mijn bureau uit te hangen. Een symbool om het jeugdige, hoopvolle, diepe, sprankelende van jonge mensen te blijven koesteren en waar nodig mee te ondersteunen. Dank u wel jonge mensen. Het deed me weer eens mijmeren over de zin uit het boekje van de Kleine Prins van Saint-Exupéry: ‘On ne voit bien qu’avec le coeur, l’essentiel est invisible pour les yeux’. Met het hart ziet men zaken die voor het oog onzichtbaar zijn!