Warm onthaal

 

 

Voor studenten op studentenkamers Betsaïda, Genthof 15 te Brugge of in studiokamers Ter Castaegneboom, Oosterlingenplein 5, is er een specifiek aanbod.

Maandelijks eten we samen, worden verjaardagen gevierd, een stukje leven gedeeld. Daarbij aansluitend is er een verdiepingsmoment, door enkelen voorbereid, rond thema’s zoals liefde, onverwoestbaar leven, verbondenheid, goede moed…

Een warm onthaal, een luisterend oor, een duwtje in de rug geven het leven kleur. Als de deur van het bureau van Anne, companheira-tochtgenoot en studentencoach openstaat, zijn studenten er welkom om te vertellen wat hen bezig houdt, iets te vragen of samen iets voor te bereiden.

Studenten waarderen sterk het luisteren, de hulp, warmte, gastvrijheid, positieve ingesteldheid en motiverende kracht van een tochtgenoot onderweg.

De duwtjes in de rug doen deugd. Er is kans tot zomaar eens binnenkomen en vertellen hoe een stage of examen verlopen is. Zr. Christine zorgt op haar manier voor een lekkere versnapering tijdens de examenperiode.

Studenten schrijven:

Heel erg bedankt voor de fijne gesprekken, goede hulp en lieve ondersteuning. Ik heb hier veel aan gehad in deze ‘zware’ tijd voor mij.

Ik wil je bedanken voor de steun die je bent geweest dit jaar, het luisterend oor en de lieve woorden. Je mails gaven me altijd extra kracht om verder te doen. Dikke merci en tot volgend jaar.

       

De rustige, prachtige binnentuin… een meerwaarde in alle seizoenen

Tijdens warme dagen zoeken studenten de tuin op om er samen te studeren in de zon of in de schaduw. Een frisse groene lenteomgeving maakt de voorbereiding op de komende stages en examens zoveel aangenamer. Het is hartverwarmend om elkaar tot steun te zijn. Afspreken om buiten te aperitieven of een pizza te eten… studentenleven op zijn best!

Maar ook in de winter kan de tuin rustgevend mooi zijn. Natte schoenen, koude handen en voeten, weerhouden studenten niet om een sneeuwman te maken, sneeuwballen te gooien of een engel in de sneeuw te maken. Ook al vinden de Spaanse studenten het hier toch echt wel koud.

Hoopvol op weg naar een volgende levensfase

Als ‘companheira’, tochtgenoot, mag ik met velen van hen een stukje weg afleggen en hen ook zien uitgroeien van een eerstejaarstudente naar een volwassen laatstejaarsstudente die gevormd en geslaagd, vol vertrouwen in eigen kunnen en mogelijkheden de toekomst tegemoet gaat.

Ze zijn dankbaar voor de vriendschapsbanden die ze met elkaar gesmeed hebben, voor het vele plezier dat ze samen gemaakt hebben, voor de vele leuke momenten samen beleefd. Bij het afscheid beseffen ze ten volle hoe uniek het was zomaar op elkaars kamer binnen te vallen en het wel en wee van de voorbije jaren te delen. Een unieke, mooie levensperiode wordt afgesloten, er wordt verlangend uitgekeken naar de toekomst. De hoop wordt gekoesterd dat wat nu zo mooi was ook in een andere vorm in de toekomst mag verder gezet worden, wanneer ze zullen moeten afspreken en gelegenheden vinden om elkaar te ontmoeten.

Nu overheerst dankbaarheid en daarin mag ik als studentencoach ook delen, ‘mercietjes’ worden gul geschonken. Louise, Julie en Emily  maakten een prachtig fotokader, één om in mijn bureau uit te hangen. Een symbool om het jeugdige, hoopvolle, diepe, sprankelende van jonge mensen te blijven koesteren en waar nodig mee te ondersteunen. Dank u wel jonge mensen. Het deed me weer eens mijmeren over de zin uit het boekje van de Kleine Prins van Saint-Exupéry: ‘On ne voit bien qu’avec le coeur, l’essentiel est invisible pour les yeux’. Met het hart ziet men zaken die voor het oog onzichtbaar zijn! Wat een wonder! Anne