Wat waarderen de deelnemers aan de Augustinusleesgroepjes?

Bijeenkomst van de mensen van de leesgroepjes en de ondersteuningsgroep Gaby Quicke

Deze maand eindigen de bijeenkomsten van het leesgroepje over het boek van Gaby Quicke: Als een arend herleeft je jeugd. In het najaar zullen we 4 keer samenkomen rond 4 brochures van de Augustijnse beweging in Nederland, later daarover meer.

Op een bijeenkomst met Gaby Quicke zelf, deelden de deelnemers wat zij waarderen in de leesgroepjes:

  • Vooreerst: de boeken van Gaby Quicke zelf. Zij zijn door een echte Augustinuskenner in een eenvoudige taal, geconcentreerd rond bepaalde thema’s geschreven. We hoeven ons als het ware niet onvoorbereid zelf door de werken van Augustinus te worstelen… iemand deed het voor ons en geeft ons door zijn redactie uitleg, aanvullingen, een meta-perspectief. We krijgen als het ware een feestmenu, zonder dat we zelf chef-kok moeten zijn.
  • Natuurlijk spreekt ook de persoon van Augustinus hedendaagse mensen aan. Ze herkennen zich in zijn kronkelwegen, zijn intellectuele zoektocht, zijn ambities, zijn spiritualiteit van innerlijkheid en saamhorigheid, zijn evangelische levensvisie, zijn niet-hiërarchische visie op de Kerk, zijn realiteitszin, zijn ‘samen’ op weg willen gaan naar God.
  • Telkens opnieuw zijn we ook verrast door zijn treffende uitspraken of verrassend eigentijdse benaderingen. Bijvoorbeeld: ‘Draag de bron van liefde in uw hart, want uit de liefde kan niets anders dan goed voortkomen’. ‘Geraak je als mens in de draaikolk van de tijd, klamp je dan vast aan Christus die als een boom geplant staat aan de oever’.  ‘God schiet zijn pijlen af en doorboort daarmee het hart van de mens. God verstaat de kunst om ons met zijn pijlen van liefde te treffen, om de mens te sterken en van ons minnaars te maken’.
  • En last but not least waarderen de deelnemers zeker de ware rijkdom en ontdekkingstocht van samen met anderen een boek te lezen.

Het was heel boeiend om stil te staan bij de realiteit verwoord in het derde hoofdstuk: Heb lief met mij:

Rusteloos is ons hart, tot het rust vindt in U.

Die onrust is een kracht die ons voortdrijft, die het verlangen in ons doet groeien naar Gods barmhartigheid die ons uiteindelijke bestemming is, rust voor de ziel.

Dit vergt een spirituele reis, de weg naar binnen en deze is niet zonder keuzes en innerlijke strijd.

Maar God heeft ons lief en geeft richting. Augustinus ervaarde dat hoe dichter hij bij God en zijn hart kwam, hoe dichter hij bij buren, vrienden, familie, en ja zelfs zijn vijanden jwam.

Laat Christus in je hart wonen. Anders, wanneer er geen bron is om je te laven, zal je dorstende hart omkomen van eenzaamheid.