Rust in Brugge: Mijn Tijd bij de Zwartzusters

 

Mijn twee jaar bij de Zwartzusters in Brugge waren een bijzondere periode in mijn leven. Het was de allereerste keer dat ik op kot ging, en dat meteen een heel eind van huis: ik kom namelijk uit Kapellen, gelegen in Antwerpen. Die afstand voelde in het begin groot, maar al snel vond ik mijn plek.

Van nature ben ik iemand die vrij stil en eerder asociaal is. Daarom was de rustige en serene sfeer bij de Zwartzusters voor mij de perfecte omgeving om te wonen en te studeren. Er was altijd ruimte om mezelf terug te trekken, maar tegelijk ook gelegenheid voor sociaal contact wanneer ik daar behoefte aan had.

De studentenavonden waren erg gezellig en boden de kans om toch wat meer contact te maken met de andere bewoners. Jammer genoeg heb ik er af en toe niet bij kunnen zijn omdat mijn nieuwe studie, Chinese Business, erg veeleisend was. Die overstap was niet gemakkelijk: ik had hiervoor altijd kunst gestudeerd, dus dit nieuwe traject voelde als een sprong in het diepe.

Het eerste jaar in Brugge bracht me echter veel rust. Het was een periode van wennen, groeien en mezelf beter leren kennen. Ik heb dat rustgevende en fijne eerste jaar vooral te danken aan Anne en zuster Christine. Anne heeft mij veel emotionele steun geboden — misschien beseft ze het zelf niet, maar haar onverwachte bezoekjes aan mijn deur of de lieve berichtjes met de vraag of alles goed ging, deden me telkens ontzettend veel deugd. Het gaf me een gevoel van geborgenheid en het besef dat ik er niet alleen voor stond.

Net daarom besloot ik om ook mijn tweede jaar opnieuw bij de Zwartzusters te verblijven. Dit jaar heb ik zelfs enkele vriendschappen opgebouwd. Ik heb gemerkt dat ik op mijn beurt ook anderen heb kunnen helpen zich op hun gemak te voelen, net zoals zij dat voor mij deden. Die wederzijdse steun en warmte hebben mijn ervaring daar nog waardevoller gemaakt.

Helaas kwam mijn avontuur bij de Zwartzusters begin mei tot een einde, omdat ik toen aan mijn stage begon en het praktischer was om thuis te verblijven. Toch blijf ik de plek en de mensen daar in mijn hart meedragen. Na mijn reis naar China volgend jaar, zal ik zeker nog eens langskomen om hen te bezoeken.

Tot slot wil ik alle nieuwe studenten die misschien met wat stress of twijfels zitten, geruststellen: je staat er nooit alleen voor. Er is altijd wel iemand die naar je wil luisteren of je een duwtje in de rug wil geven wanneer je het even moeilijk hebt. Voor mij was dat de Zwartzusters-gemeenschap — en hopelijk mag jij dat ook zo ervaren.