Omgewaaide bomen

Heb jij ooit al eens naast een omgewaaide boom gestaan,
het drama doorvoeld van een voorbijgeraasde storm,
van wortels die de tegenkrachten niet konden weerstaan,
van een ziekte die een boom uitgeput en geveld heeft?

Naast zo’n boom staan heeft iets bevreemdends,
wortels in de lucht, van het leven afgesneden zijn,
met welk een kracht is hij tegen de grond gesmakt?
Het vraagt tijd tegen dat de weg terug vrij gemaakt is.

Daaraan dacht ik toen ik de uitspraak van Augustinus las in Brug van Barmhartigheid p. 52:

Zoek je de winden zonder dat je wortel hebt geschoten?
Dan val je, dan groei je niet.

Maar hij vervolgt:

Terwijl Christus door het geloof in je hart woont,
kun je wortel schieten en jezelf vestigen in de liefde om vervuld te worden tot de hele volheid van God.

Met zijn groei- en levenskracht krijgt onze levensboom stevigheid en
heeft zelfs de dood niet meer het laatste woord.
Liefde geeft vaste grond voor tijd en eeuwigheid!

Anne Desmet