Zo juist heb ik een vraag om gebed verstuurd naar de mensen die een biddende kring vormen rond de intenties die binnenkomen bij COMPAZ en bij de Zwartzusters. Ondertussen zijn er een veertigtal mensen die zich engageren om thuis elk of zijn of haar manier te bidden voor die intenties. Mensen hebben dit altijd blijven doen, en dit is een heel mooi geschenk. Een teken van verbondenheid, een daadwerkelijk mensen in Gods handen leggen, maar ook het openhouden van een perspectief naar Pasen toe. Mogen we het nooit moe worden dit geestelijk liefdeswerk te doen!
In de begeleidende tekst vandaag, heb ik het volgende gebed van Augustinus opgenomen uit zijn Belijdenissen IV,16,31):
Onder de schaduw van uw vleugels
zullen wij hopen, Heer onze God.
Bescherm ons en draag ons.
Gij zult ons in uw armen nemen
Van kleins af aan
totdat onze haren vergrijsd zijn
zult Gij ons dragen,
want onze sterkte is enkel zwakheid.
Maar als Gij onze kracht zijt
dan zijn wij sterk.
Bij U leeft al wat goed is in ons,
Eeuwig.
Dit is een gebed dat voortkomt uit Augustinus levenservaring, een gebed dat hij schreef toen hij ongeveer 41 jaar was, tien jaar na zijn bekering terugblikkend op zijn leven.
Dit gebed kan ook ons dragen doorheen ons leven zoals het is.
Dit gebed kan ook de mensen dragen die ons om gebed vragen.
(Foto vond ik op: https://www.petsplace.nl)