Augustinusleesgroepje woensdag 12.12.2018 – Een impressie Thema: TUSSEN KRIBBE EN KRUIS – Gedachten over Gods nederigheid

 

 

Na het warm welkom van Anne komt de verwachtingsvolle Kerstsfeer ons reeds tegemoet. Geheel toepasselijk. Het gespreksonderwerp – Tussen kribbe en kruis – waarover we ons laten onderwijzen door de Schrift, door Kerkvader Augustinus en door elkaar, sluit aan bij de komende liturgische tijd. Concreet willen we ons buigen over ‘de nederigheid van God’.

Wij, gewone mensen met beide voeten op de grond en behorend tot de rijpere jeugd, vragen ons af: Wat zegt het begrip nederigheid mij? Ken ik nederige mensen en wat zijn hun eigenschappen? Welk(e) aspect/kerstfiguur van/uit de kerstverhalen vertelt mij iets over nederigheid?  Ieder deelt hierover vrijmoedig vanuit de eigen ervaringen, gekoppeld aan een welbepaalde leef- en of werksituatie, interesse, achtergrond… De ene vult de andere aan en inspireert verder, waardoor we tot een rijke en veelzijdige invulling van het begrip nederigheid komen. En ja, hoe kan het anders, via de verhalen van en over mensen komen we – bijna als vanzelf – uit op de nederigheid van een ‘God die afdaalt om zijn volk te bevrijden, omdat Hij de ellende van zijn volk heeft gezien en de jammerklachten om zijn onderdrukkers heeft gehoord…’ (Ex. 3, 7-8).  Hoe/in Wie kon God – één en al Liefde – méér afdalen dan in Jezus, die onder ons kwam als een kwetsbaar kind en ons zo een Weg ten Leven toonde.

Ons hart is na deze eerste intense gespreksronde voorbereid en klaargestoomd om in de stille ruimte, de stilte te laten spreken, onderbroken door een 3-tal uitgewerkte gedachten van Augustinus (Medicijn van nederigheid, Remedie voor menselijke hoogmoed: Christus’ nederigheid, Klimmen op het kruishout), om vervolgens dit deeltje af te ronden met een gebed.

Als goede Bourgondiërs zijn we toe aan een korte koffie/theepauze met een kleine versnapering! Met opgeladen batterijen buigen we ons over nog 9 andere korte fragmenten (uit preken) van Augustinus met betrekking tot de nederigheid (God is al nederig, Langs de smalle weg en door de smalle poort, Maatstaf van nederigheid, God is nederig! Jij nog trots? Nederige leraar, Beker van nederigheid, Denk eerst aan de fundering, Geloof van een nederige).

Rest ons nog één vraag te beantwoorden:
‘Welk beeld dat Augustinus gebruikt voor de nederigheid, spreekt jou nu het meest aan?’
Er volgt een laatste boeiende gespreksronde!
Na héél veel te hebben gehoord en gelezen kan ik niet nalaten om in deze, mijn favoriete
hymne – die veel vertolkt van wat aan bod kwam – met u te delen:

‘Hij die de gestalte van God had, hield zijn gelijkheid aan God niet vast,
maar deed er afstand van.
Hij nam de gestalte aan van een slaaf en werd gelijk aan een mens.
En als mens verschenen, heeft Hij zich vernederd en werd gehoorzaam tot in de dood – de dood aan het kruis.
Daarom heeft God Hem hoog verheven en Hem de naam geschonken die elke naam te boven gaat,
opdat in de naam van Jezus elke knie zich zal buigen,
in de hemel, op de aarde en onder de aarde, en elke tong zal belijden:
Jezus Christus is de Heer, tot eer van God, de Vader.’ (Fil. 9, 6-11)

Dank aan zuster Christine voor de koffietafel, aan Anne voor de deskundige begeleiding en alle deelnemers voor ieders verrijkende inbreng. We kijken als groep vol verwachting uit naar het programma 2019: ‘Als een arend herleeft mijn jeugd’ – Over jong worden in Christus – het jongste boek van Gabriël Quicke.
Zalig feest van de Menswording! Gezegend 2019!
Ria F.